Wróć do bloga
Lękokoło 4 minut

Zaburzenia lękowe — kiedy przyszłość odbiera spokój teraźniejszości

Lęk potrafi zawężać przestrzeń życia i odbierać poczucie bezpieczeństwa. W terapii może stać się ważnym komunikatem o potrzebach, granicach i sposobie przeżywania świata.

Spokojna ilustracja symbolizująca rozmowę o lęku i napięciu

„Lęk jest ceną, jaką płacimy za możliwość wyobrażania sobie przyszłości.”

Rollo May

Każdy z nas doświadcza lęku. Pojawia się wtedy, gdy stajemy wobec nieznanego, kiedy coś jest dla nas ważne lub gdy nasze poczucie bezpieczeństwa zostaje zachwiane. Sam w sobie nie jest wrogiem. Jest naturalną reakcją organizmu, która ma nas chronić i pomagać przetrwać.

Czasem jednak lęk przestaje być jedynie chwilowym sygnałem ostrzegawczym. Zaczyna towarzyszyć nam każdego dnia. Pojawia się zaraz po przebudzeniu, nie pozwala zasnąć wieczorem, nieustannie podsuwa czarne scenariusze. Stopniowo zawęża przestrzeń życia, odbierając poczucie swobody, spontaniczności i zaufania do siebie.

Osoby zmagające się z zaburzeniami lękowymi często opisują życie w ciągłej gotowości. Jakby ich umysł i ciało nieustannie wypatrywały zagrożenia. Nawet wtedy, gdy nic złego się nie dzieje, napięcie nie ustępuje. Serce bije szybciej, oddech staje się płytszy, a myśli krążą wokół tego, co może się wydarzyć.

Lęk potrafi być niezwykle przekonujący. Podpowiada, że trzeba bardziej się starać, wszystko kontrolować, przewidywać każdy możliwy błąd i zabezpieczać się przed każdą niepewnością. Paradoks polega jednak na tym, że im bardziej próbujemy go kontrolować, tym więcej miejsca zaczyna zajmować w naszym życiu.

Z perspektywy psychoterapii Gestalt lęk nie jest jedynie objawem, który należy usunąć. Jest ważnym komunikatem. Opowiada historię o człowieku, jego doświadczeniach, relacjach, potrzebach i sposobach radzenia sobie ze światem.

Fritz Perls pisał:

„Strach jest ekscytacją bez oddechu.”

Fritz Perls

W tych słowach kryje się głęboka prawda. Pod lękiem często znajduje się energia życia. Pragnienie zmiany. Potrzeba bliskości. Tęsknota za autentycznością. Czasem jednak doświadczenia z przeszłości nauczyły nas, że świat nie zawsze jest bezpieczny, a nasze potrzeby nie zawsze mogą zostać zauważone. Wówczas energia, która mogłaby służyć życiu, zostaje zatrzymana i przeobraża się w napięcie.

Lęk bardzo rzadko dotyczy wyłącznie teraźniejszości. Najczęściej kieruje nas ku przyszłości — ku temu, co może się wydarzyć. Sprawia, że żyjemy bardziej w wyobrażonych zagrożeniach niż w rzeczywistości.

W terapii uczymy się powracać do chwili obecnej. Do własnego ciała. Do oddechu. Do emocji. Do siebie.

Wierzę, że lęk nie pojawia się po to, by odebrać człowiekowi życie. Pojawia się po to, by zwrócić uwagę na coś ważnego. Kiedy przestajemy z nim walczyć, a zaczynamy go rozumieć, często odkrywamy drogę do głębszego kontaktu ze sobą.

Nie musisz przechodzić tej drogi samotnie.

Czasem pierwszym krokiem ku spokojowi jest spotkanie z kimś, kto pomoże Ci usłyszeć to, co lęk próbuje powiedzieć od bardzo dawna.

Nie musisz przechodzić przez to samotnie

Jeśli czujesz, że potrzebujesz wsparcia, możesz umówić konsultację i porozmawiać o tym, co dzieje się w Twoim życiu.

Umów wizytę